Abstractje

De schemering is de dag onwaardig
vanavond
in zijn flikkerende halfslachtigheid
is hij
verdwaalde ruiter
op een angstig paard.

Morgen zit hem al op de hielen,
nieuw te plukken dageraad
die genadeloos de nacht
en angstiger werelden
verraden zal met zijn levenskus van licht,
zoals de prins sneeuwwitje wakker kuste, de dood uit.

Dag en nacht,
gespleten door een zwaard,
dat ons bestaan steeds tweeëndelen zal
en onverzoenbaar
de aarde dompelen zal
in half en half.

Steeds half licht, half duisternis
als een ei beschilderd met twee kleine moedervlekken.

We moeten nieuwe werkelijkheden uitvinden,
uit licht en duisternis,
als twee blauwe vierkanten, die,
als ze ineenschuiven,
als bij wonder
een nieuw soort blauw creëren.

Deel met je vrienden:
Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email
0
0
Jouw literatuur