Daar gaat de wind

Daar gaat de wind.
Mijn woorden weg,
De weg is lang en nog te gaan.
De blaadjes blijven aan de bomen
bovenop mijn leven staan.

De ziel die in mij leven koos
verkoos te leven
in mijn liefde.

En sluipt de nacht voorzichtig
langs mijn waterzacht vergulde zicht,
‘k vergeef het duister en bemin
de liefde in het schemerlicht.

Gedicht in woord en beeld
Deel met je vrienden:
Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email
0
0
Jouw literatuur