De late morgen

Deze tekst zit mij al op de hielen.
De versies van verzen die omvielen.
Als een dominosteen omvalt,
vallen alle andere mee.

De ochtend brengt zachte gedichten.
Met de eerste sneeuw was ik mijn gelaat
en al jullie lieve gezichten
nu ik enkel liefde voor je achterlaat,
op deze weerbarstige lijnen
van strijdbaar papier met pen gescheiden
door woorden over alternatieve tijden
waarin wij rijzen als feniksen vanuit onze as.

Liefste, bevrijd me dan.
Kom dan in mijn hart en zwijg me dan.
Voeg je in mijn weerbaar blijven,
bij mij in mijn tederste oord.

Samen smelten wij de sneeuw.
Nieuwe wegen te berijden
van hier naar ergens, naar waar dan ook,
naar gunstiger feiten.
Jij die in mijn late ochtend gelooft.

Nacht in haren.
Shampoo in de douche
wast
zoet de verwondering uit van dit staren
in ’t gelaat van vele dromen.
En in de ochtend,
als nieuw geboren.
Stil onderkomen.
Frêle verzen en een zwakke lach.
Toch weer thuis bij jou
op deze helaas grijze dag.

Deel met je vrienden:
Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email
0
0
Jouw literatuur