De wind waait door de werkelijkheid

De waarheid in mijn ziel geworpen.
Laat mij één keer volleerd zijn
vóór overmorgen.

Mijn allermooiste emoties
veilig opgeborgen in een doosje.
Vandaag geen verbeelding meer,
maar de werkelijkheid troost me.

Het blijft een illusie.
Het aura dat deze wereld omgeeft,
ontsteelt zichzelf en geeft
de wolken en de herfst hun muze.

En mijn blik,
ik zie,
het waaien van de wind en de fusie
van vervlogen droom en nu realiteit.

Ondermaans tafereel.
Hemel en aarde,
van beiden zelden te veel.

Deel met je vrienden:
Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email
0
0
Jouw literatuur