Groen

Ik had eens op een middag
te veel erwtjes gegeten en
daardoor was ik een beetje
groen getint gestemd geraakt.

Mijn stemming stuurde aan op velden,
op groene struiken en op gras
op groen en weids canvas
dat blank en maagdelijk lag te wachten
om beschilderd te worden met nog meer groen,
zoals moestuintjes
met spruitjes,
sla en spinazie en groene kruidjes.

In de keuken lag
een veel te late aardbei op de tafel,
ingevoerd uit een vreemd land.
Veel te rood leek zij te storen
in al dat groen was zij ambetant.

Zo is het soms ook met de mensen.
Soms valt er eentje uit de toon.
Die moet je dan toch accepteren,
een beetje op de proef gesteld.
Het schrille contrast met je diepste zelf
’t Is appels vergelijken met peren.
Een milde vorm van klein geweld.

Deel met je vrienden:
Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email
0
0
Jouw literatuur