Iets zachters

Waarachtig, het zoemen van de bijen
de ranke rozenrijen,
Een man die mij al zijn tederheid gaf.
En toen, mijn grilligheid lustte veel meer.
Het leven werd in mij ooit geboren
en toen ik het steeds opnieuw adem gaf,
wou het zich toch soms laten verstoren.

Wat is dat in mij,
dat nu en dan blokkeert
en mij in de wachtrij
zet, mij minder laat zijn dan de bedoeling was?

Er moet uit sommige gedachtes
iets nieuws ontspringen,
iets zachters.

Deel met je vrienden:
Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email
0
0
Jouw literatuur