Sprankel

De sprankel die
traag en eerlijk
niet langer verlangen wil
wordt toch weer aangestoken
door één of andere gril.

Daarop drijft eeuwig
een onuitgesproken wens
– de toekomst nog heel pril –
dat maakt een mens tot mens:
wat hij of zij misschien ‘terzijde wil’.

Deel met je vrienden:
Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email
0
0
Jouw literatuur