Tom Papa en de tegenaanval op de maakbaarheidsmythe

Deel met je vrienden:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email

Gisterenavond een goede komiek gezien op Netflix. Tom Papa ridiculiseert het perfectionisme dat ons onder andere door de sociale media en de maatschappij wordt aangepraat en hij komt tot de volgende conclusie: Je bent goed genoeg zoals je bent!

Gedaan met de strijdkreten, gedaan met dat eeuwige gevecht ter zelfverbetering. “Ja, je bent wat te zwaar. En morgen zal je er nog iets slechter uitzien dan vandaag, maar we zien je nog altijd graag.” (Aldus Tom P.). Of, ook in zijn stand-up: “Mijn vrouw zou geen suiker meer eten. Helemaal geen meer… Natuurlijk zal ze nog suiker eten. Omdat we mensen zijn en geen goden. Omdat we soms moeilijke dagen hebben…” Zo is het ook. En misschien, als die drang om het altijd 100% goed te doen verdwijnt, wordt het zoveel makkelijker om alles met mate te doen. Als je gewoon het leven en jezelf aanvaardt zoals die zijn: onvolmaakt, maar toch goed genoeg. Niet langer zo hysterisch en dwangmatig vasthouden aan dat ideaal… Dat lijkt me een goede raad!

Enkele dagen geleden maakte ik mezelf er nog schuldig aan. Ik zou een zuiveringskuur doen, enkel smoothies nuttigen ’s avonds als avondmaal en dat enkele dagen na elkaar. Dat had tot gevolg dat ik uiteindelijk om halfnegen ’s avonds na mijn smoothie van zes uur nog aan een stukje kaas zat te knabbelen voor de tv. Omdat ik daarmee natuurlijk verre van een voldaan gevoel had… (Hahahaha, typisch… Ik bedoel maar). Persoonlijk heb ik al minder zin om de lat voor mezelf nog zo onbereikbaar hoog te leggen. Het lijkt me leuker om mezelf te accepteren zoals ik ook de anderen altijd aanvaard heb. Dat is een veel relaxter gevoel. En automatisch zullen er dan ook denk ik niet zo’n extreme uitschieters meer zijn, na een drietal maanden streng diëten bijvoorbeeld, uit pure frustratie, zodat je na de vijf kilo die je slechts kwijt bent er ineens weer zes bijkomt… Beter als het doel om te beginnen niet zo onmogelijk meer schijnt en de broeksriem op veel momenten niet zo strak aangespannen voelt…

Deel met je vrienden:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email
Je ontvangt een email met de link naar het verhaal en meer informatie over mijn boek.